Jij ook naar U2

Het is me eindelijk gelukt om naar veel spitwerk mijn blauwtand dongel te vinden om vervolgens de communicatie tussen mij computer en mijn telefoon te verwezenlijken. De reden waarom dit zo "belangrijk" is, is omdat ik 7 november naar een concert van U2 ben geweest en het enige "bewijs materiaal" daarvan zich op mijn telefoon bevindt. Dus inderdaad... kwalitatief niet hoogstaand.

Het bezoek aan het concert was geregeld door de heren van de Biljard winkel. Zij hadden een aantal "boxen" gehuurd (6 man per box) waarin je net wat meer ruimte hebt en ook bediend wordt met (gratis) eten en drinken...

Hoeveel dat per persoon kost weet ik niet precies omdat het ons (Linda en mij) geschonken is, maar ik weet wel dat het in ieder geval een aantal veelvouden is van een normaal kaartje.

Bij aankomst bleek het nogal druk te zijn... Dat krijg je als ruim 45.000 mensen in 1 gebouw willen ;) Om je een indruk te geven: Hier stond een gedeelte van de mensen te wachten die een sta plaats in het midden hadden.


Nu zou je natuurlijk verwachten dat iedereen hier ontzettend van zou genieten. Maar een aantal genodigden waren bij aankomst al zo dronken dat ik het betwijfel of ze er dan ook maar iets van hebben onthouden. De reden hiervoor was dan wel weer begrijpelijk ;) Het was de tweede dinsdag van november en dus Melbourne Cup Day, en laat "1 van die genodigden" nou net $2000 op het winnende paard hebben geplaatst. Resultaat = $50.000 (Geen belasting op privé weddenschappen in Australië) - de nodige six-packs.

Toen ik lekker in mijn zetel had plaatsgenomen en de nodige versnaperingen begon te eten, was het een mooi schouwspel om te zien hoe het stadium volliep. Ik heb mijn best gedaan om jullie ook van mijn uitzicht te laten genieten, maar aangezien ik dat plan nog niet had toen ik daar aanwezig was, heeft het me behoorlijk was knip en plakwerk gekost om iets te fabriceren wat enigszins in de buurt komt van een panorama foto.


Uiteindelijk dimden de lichten en begon de show....


De sfeer was uitstekend en overal om ons heen werd alles dan ook met volle borst meegezongen ;)


En U2 (Bono) zou U2 niet zijn als ze ook niet wat politieke meningen uiten. In dit soort instanties is het natuurlijk onzin om te denken dat je er de wereld mee gaat veranderen, maar iedereen die de boodschap van vrede (en dan bedoel ik niet "Ms Amerika.. World Peace" neppe rotzooi) verspreid, vind ik eerbiedwaardig. Op onderstaande foto wordt het woord "Coexist" afgebeeld. met de C als een Islamitisch symbool, de X als een Joods symbool en de T als een Christelijk symbool.


Er waren maarliefst 2 encores...


En toen was het al weer afgelopen... veel te snel natuurlijk.


Al met al, een geweldige avond! Voor degenen die zich afvragen of ik Bono nog gezien heb... Alleen op het podium met een UBER 1337 verrekijker :)